...وای باران باران .....
شیشه پنجره را باران شست.
از دل من اما چه کسی نقش تو را خواهد شست؟....
آسمان سربی رنگ......
من درون قفس سرد اتاقم دل تنگ
می پرد مرغ نگاهم تا دور..........
وای باران باران
پر مرغان نگاهم را شست....
|
+| نوشته شده توسط
samira در پنجشنبه پانزدهم تیر 1385
|
