تو را دوست می دارم،گر چه در نظر گلی آيی يا ياقوت سرخی
يا ميخکی،که آتش آنها را به کشتن خواهد داد.
تو را دوست می دارم،همچو تاريکی که دوست داشتنی است
من
حقيقت تو را دوست می دارم.
اگر گياهی باشی که هيچگاه شکوفه نداده است
باز دوستت می دارم
وعشقی را که از تو در قلبم زندگی می کند.
دوستت دارم بی آنکه بدانم چرا؟
يا چه زمانی-در کجا؟
تو را بی غرور و خودخواهی، تو را آشکارا دوست دارم.
|
+| نوشته شده توسط
samira در دوشنبه سوم مهر 1385
|
